ANILARDAKİ SINDIRGI (2)

Simavlı Gazeteci Alaattin Gürırmak 1970 li yıllarda Simav’dan İzmir’e gidip gelirken yaşadığı anıları kaleme aldı.

Halen İzmir’de yaşayan Gürırmak’ın aralarında Sındırgının da yer aldığı anılarının 2. Bölümü;

“BU anı yazım ilk defa 9-Mart-2021 tarihinde paylaşılmıştır.*ALAATTİN GÜRIRMAK

HATIRALARIM-

BALIKESİR SINDIRGI KERTİL DAĞI BEŞÇEŞMELER KIR KAHVESİ PINARINDAN SU İÇTİĞİM YILLARDI….

GEÇEN SAYIDAN DEVAM;

Yol güzergahımızda Balıkesir SINDIRGI kertil dağı böğründe otobüslerin BEŞÇEŞMELER adında mola verdiği bir kahvehane vardı….Molada herkes iner ihtiyacını görür çay içerken ben otobüsten inmezdim çünkü kahveciye verecek bir çay param bile olmazdı…

Simav’dan sardığım çıkımda kuru ekmeğimi çıkarır bir güzel yerdim…Otobüsten iner sürekli akan Kahvenin BEŞÇEŞMELERİ oluklarından suyumu içer tekrar otobüsteki bedava yolculuk ettiğim en arkadaki koltuklardan birine otururdum….Otobüsümüz İzmir’e vardığında BASMANE’deki İzmir garajına girmez az ötesindeki Çankaya 1333 numaralı sokaktaki Simav otobüslerinin yazıhanesi önünde yolcuları boşaltırdı…Bu sokakta üç tane Simav otobüs firmalarının bilet yazıhaneleri yer alıyordu…bu otobüs firmalarının isimleri EMNİYET,GÜVEN ve ULAŞTIRAN idi…

O yıllar Simav ilçesi otobüsleri Doğumuzda Eskişehir’e kadar, Batımızda İZMİR’e kadar sefer yaparlardı.. Her iki yönde Simav’dan 240 kilometre uzaklıktadır…

Ben genelde Ulaştıran firmasına binerdim…

Otobüs yazıhanesini bekleyen Simav Yeni Mahalleden KÖMÜRLERİN HASAN (Demir) amca idi…Beni çok iyi tanır ve gurbet elde koruyup-kollardı…Ben de Yeni Mahalleli idim…

O yıllar Simav’da herkes herkesi tanırdı….örneğin ben 3 yaşımdan beri Simav-İzmir arasında otobüs yolculuğu ile bir ömür verdim..o yıllar Simav- İzmir 6-7 saatte geç varılıyordu…(240 kilometre)

otobüslerde klima yoktu, tavan penceresi vardı güneş için perde yoktu, yıllarca Fort kamyon motorlu Mercedes kaportalı Simav otobüslerinde seyahat ettim.Sevmediğim tek şey yani her kes fosur fosur sigara içerdi ..sayısız güzel anılarım oldu…. 6-7 saatte İzmir’den Simav’a gelmeler bitti bu yolculuklar 4 saate indi…kendi araban varsa iki buçuk saatte bu yolculuğu yapabiliyorsun şimdilerdeo yıllarda yani 40 yıl önce, bir zaman gelecek 6-7 saatte gidilen bu yollar 3 saatte İzmir’den Simav’a varılacak denseydi kimse inanmazdı ,herkes gülerdi……

O yıllar Gurbetten memlekete otobüsle dönecek parası olmayanları ücretsiz Simav’a kadar hayrına otobüsüne alırlar sevabına nail olurlardı…..

o devirlerden bu devirlere nasıl gelindiğini gözlerimle gördüm…hayırsever insanları daima anmak görevimdir…sayfada gördüğünüz otobüs Simav’da Kasapoğlu lakablı rahmetli Ramis Kızılhan ağabeyime aitti…Bu gördüğünüz otobüsle çok yolculuk yaptım…hem de en önde motorun üstünde malum Fort kamyonu idi bu gördüğünüz otobüsler…Tüm eski şoför esnaflarımıza Cenabı Allah’tan rahmet dilerim. Memleketini ve hemşerilerini seven insanlardı…

4 YIL ÖNCE yani  2021 yılında Balıkesir SINDIRGI ile Manisa AKHİSAR arası engebeli KERTİL DAĞI yollarını düzeltiyorlar gördüm….KERTİL DAĞI yamaçlarında otobüslerin mola verdiği iki yer vardı….

İlk KRAL’IN YERİ isimli bir lokanta vardı…Burada genelde 1982 yılına kadar İSTANBUL otobüslerinin durağı, biraz aşağısında ise BEŞÇEŞMELER Kahvesi mola yeri bulunurdu…Bu Beşçeşmelerde genelde ilçe otobüsleri mola verirdi….Günümüzde her iki mola yerinin izi mizi kalmamış gördüm….

1982 yılında İzmir-İstanbul yolu, SINDIRGI’dan daha ilerideki GELENBE bucağından geçirildi…Sındırgı yolundan o günlerden bugünlere sadece Simav otobüsleri yolcu taşıyor…

Geçenlerde geçtiğim SİMAV- SINDIRGI arası kara yolu aynı 50 yıl öncesi gibi aynen duruyor gördüm….Bu yol aslında ORMAN YOLUDUR…1970 yılındaki GEDİZ DEPREMİNDEN sonra araç trafiğine açılmıştır…1970’den önce Simav İzmir arası otobüslerimiz Demirci Salihli üzerinden İZMIR’e gider dönerdi..Nice Simav yiğitleri bu yoldan İZMİR’e çalışmaya gittiler ve bir daha da dönmediler….

İşsizliğin ve bozuk yolların insanı bezdiren ortamlarına gurbet ellere yerleşerek memleketimizi terk ettiler….AMA ben annemin vefatına kadar (2008) memleketimden asla kopmadım…

Bir de üstüme vazife olmayan İzmir’de 5 Simav kitabımı yazıp yayınlayarak Simav hemşericiliğimi canlı tuttum..  İzmir’de 1993 yılında büyüklerimle bir Simavlılar Derneği kurulmasında çalıştım ve çok görevde yer aldım…İzmir’deki Simavlıların Simav’la olan bağları güçlensin memleketlerinden kopmasınlar diye çok çabaladım….. o yıllar Simav’da herkes birbirini tanıyordu, zengin fakir ayrımı bu kadar yoktu…Cenabı Allah memleketimizi AFETLERDEN Korusun Muhafaza eylesin. (SON)